|

De regelgeving in de gezondheidszorg in Nederland: uniek in de wereld.
De Nederlandse overheid heeft een voor de wereld uniek systeem voor de
financiering in de gezondheidszorg geschapen. Het enige andere land ter wereld
dat een vergelijkbaar systeem heeft is Bosnië.
De kosten van nieuwe medische behandelingen mogen uitsluitend worden
doorberekend als daarvoor een CTG code bestaat (CTG heette voorheen het Centraal
Orgaan Tarieven Gezondheidszorg, COTG, nu het College Tarieven Gezondheidszorg).
Maar een code kan alleen worden ingevoerd als de behandeling al wordt
uitgevoerd. Er zijn inmiddels een aantal voorbeelden van behandelingen waar de
patiënt aantoonbaar baat bij kan hebben, die niet worden ingevoerd omdat er geen code voor
bestaat. Het heeft bij IVF 11 jaar geduurd voordat er een code kwam, en voor
ICSI is er nu 6 jaar na de invoering in Nederland nog steeds geen code. Er is
nog steeds ook geen code voor IUI, terwijl de code voor KID gebaseerd is op
gegevens uit de jaren zestig: 'neem wat (vers) zaad en spuit het in' en
op de waarde van de gulden in de jaren zestig. Dit
laatste is anno 2000 met het risico op AIDS ondenkbaar, maar de ervaring leert
dat als er eenmaal een code is vastgesteld, deze niet meer wordt aangepast. Ook in omgekeerde
richting niet: het tarief voor een open-hart operatie bedraagt fl 2500.- in een
tijd dat men als team per operatie daar nog een hele ochtend mee bezig was. Nu
worden er vele operaties op een ochtend gedaan, maar het tarief is lange tijd
onveranderd gebleven.
Omdat het 'te duur' in de gezondheidszorg zou worden heeft de overheid een
complex systeem geschapen van budgettering, dat gepaard gaat met wat
eufemistisch genoemd wordt 'aanbodsturing' (in de praktijk altijd
'aanbodbeperking'). Maar wie bepaalt wat de behoefte is? Dat is diezelfde
overheid. Deze was bijvoorbeeld van mening dat er in den Haag 20 medisch
specialisten weg moesten, en dat er 200 ziekenhuisbedden moesten verdwijnen. Inmiddels
zijn er in overheidsdienst grote aantallen ambtenaren werkzaam die als taak
hebben dit systeem overeind te houden.
De invoering van het tarief voor IVF is een schoolvoorbeeld van 'handjeklap'
geweest, absoluut niet gebaseerd op de feiten die vastgelegd zijn in het
ziekenfondsraadonderzoek IVF. Daarenboven: als er een vernieuwing
is die tot verdubbeling van de resultaten zou leiden, maar 10 % meer kost,
mogen wij dat niet doorberekenen.
Medische behandelingen mogen uitsluitend worden ingevoerd als daaraan
voorafgaand een 'Medical Technology Assessment' (MTA) is verricht. Toestemming
om een MTA te mogen uitvoeren is echter onderhavig aan een volstrekte willekeur,
waarbij diegenen die daarvoor verantwoordelijk zijn andere dan medische of
wetenschappelijke (lees 'financiële') motieven hebben. Als voorbeeld kunt u de
invoering van ICSI lezen.
Op deze pagina's komen diverse voorbeelden van de merkwaardige gang van zaken
in de gezondheidszorg in Nederland
voorburg, CAM Jansen, 18 sept 2002 |