---->           

Megalomanie: hoe groter hoe beter?

De Nederlandse gezondheidszorg wordt in toenemende mate gekenmerkt door gedachten van megalomanie: Hoe groter de ziekenhuizen worden hoe beter de zorg, wordt er gedacht. Deze gedachte is ook lange tijd ondersteund door sommigen bij de Inspectie voor de Gezondheidszorg en door ambtenaren bij het ministerie van WVC en VWS: kleine ziekenhuizen zouden slechtere zorg leveren en alles zou na fusie tot grootschalige gezondheidszorgfabrieken worden opgelost, en op privé-kliniekjes wordt helemaal neergekeken. 

Maar wat is de wetenschappelijke onderbouwing van deze stelling? Vroeger was een medisch specialist een dokter die zijn eigen patiënten had, die vertrouwen in hem of haar hadden. Die specialist was van mening dat het ziekenhuis er uitsluitend was om zijn of haar functioneren ten behoeve van de gezondheidszorg mogelijk te maken. De gehele infrastructuur zoals verpleging, ondersteuning enzovoorts was uitsluitend bedoeld om de dokter de zorg aan zijn of haar patiënt te kunnen laten geven. 

Tegenwoordig is het anders. Ziekenhuisdirecteuren en managers hebben rechtstreeks financiële belangen bij schaalvergroting: hun inkomen is direct gecorreleerd aan het aantal toegestane bedden. 

In toenemende mate worden medisch specialisten gezien als pionnen waarmee naar believen kan worden geschoven, en die naar believen en-masse kunnen worden ontslagen, zoals nu is gebeurd met het- bijna- ontslag van een hele maatschap bij de fusie tussen het Zuiderziekenhuis en het Clara ziekenhuis in Rotterdam, waarmee het Medisch Centrum Rijnmond Zuid is ontstaan. Terzelfder tijd heeft die dokter het in de schaalvergroting toegestaan dat hij niet meer 'zijn eigen' patiënten heeft: het komt voor dat een patiënt iedere keer weer een andere dokter ziet, die iedere keer weer wat anders zegt (althans zo interpreteert de patiënt dat). Overal waar die fusies plaatsvinden is ellende het gevolg, zoals nu in Lelystad en Emmeloord, in Rotterdam bij de verschillende fusies aldaar, en ga zo maar door.

Het gevolg is een voortdurend chronisch gevoel van onvrede bij vele medewerkers die het voorheen naar hun zin hadden, getuige het schrikbarend ziekteverzuim in de gezondheidszorg. 

De megalomanie is natuurlijk niet alleen het kenmerk van de gezondheidszorg: het is een maatschappelijk verschijnsel met affaires zoals het Enron schandaal en de Ahold tot gevolg. Men keek vele jaren neer op kleine structuren, ook herkenbaar in de grotere ziekenhuizen, waar het MMD (Misplaatst Meerderwaardig Denken) ten opzichte van die kleinere duidelijk hoogtij viert. Toch gaat het uiteindelijk om het individu: ook een bedrijf met tienduizend medewerkers heeft tienduizend individuen die het naar hun zin moeten hebben. Ben je als individu gelukkiger in zo'n grote onderneming dan in een klein bedrijfje, waar sommigen van die grote firma op neer kijken?

Binnenkort hierover meer

CAM Jansen Voorburg, 15 dec 2002

Please send mail to keesj@rdgg.nl with questions or comments about this Web- Site

Disclaimer:This information is not intended as a substitute for medical advice of physicians. The reader should regularly consult a physician in matters relating to his or her health and particularly with respect to any symptoms that may require diagnosis or medical attention.

© Stichting Medische Voortplanting Voorburg. This material is copyright protected; improper or unauthorized use is an infringement of copyright-laws and is an actionable offense. Original information from this Web-site can only be used if the source is clearly cited.